getuige

als woordenboektrefwoord:

getuige:
m. en v. (-n), iem. die getuigenis aflegt.

als trefwoord met bijbehorende synoniemen:

getuige (zn):
getuigenis, getuigschrift
getuige (zn):
toeschouwer
getuige (vz):
blijkens

als synoniem van een ander trefwoord:

toeschouwer (zn) :
getuige, omstander

woordverbanden van ‘getuige’ grafisch weergegeven

in Keur van Nederlandsche Synoniemen (1922):

in hedendaagse spelling:
getuige, zegsman

209. Getuige — zegsman.

De persoon, die de bewering van een ander bevestigt.

Getuige is hij, die bij het voorval tegenwoordig was, en dus het beweerde heeft gezien of gehoord. Zegsman onderstelt, dat wij voor de waarheid van het beweerde zelf niet kunnen instaan, maar ons beroepen op den persoon, die het ons verzekerd heeft.

* De spelling in deze bron kan afwijken van de tegenwoordig geldende.

bij andere sites:

synoniemen-sites:
woordenboeken:
oorsprong:
zinsverband en voorbeeldzinnen:
vertalen:
naar het
overige:

debug info: 0.0019 c