wortel

als woordenboektrefwoord:

wortel:
m. (-s, -en), onderste gedeelte der planten.
wortel:
m. (-s, -en), moesgewas ; voedergewas.
wortel:
m. (-s), onderste gedeelte van iets: wortels der tanden, der haren.
wortel:
m. (-s), oorsprong van een woord.
wortel:
m. (-s), de wortel van een getal, één der gelijke factoren.

als trefwoord met bijbehorende synoniemen:

wortel (zn):
basis, bron, oorsprong, oorzaak
wortel (zn):
pee, peen
wortel (zn):
radix

als synoniem van een ander trefwoord:

oorsprong (zn) :
aanvang, ader, bakermat, begin, beginsel, bron, geboorte, genesis, grondslag, kiem, ontstaan, stam, wording, wortel, zaad
origine (zn) :
afkomst, afstamming, bron, herkomst, kiem, komaf, oorsprong, stam, wortel
bron (zn) :
begin, kiem, oorsprong, oorzaak, origine, stam, wortel
begin (zn) :
bron, oorsprong, origine, stam, wortel
kiem (zn) :
haard, oorsprong, wortel
oorzaak (zn) :
bron, oorsprong, wortel
pee (ww) :
peen, wortel

woordverbanden van ‘wortel’ grafisch weergegeven

in Charivarius' Een Ander Woord (1945):

zie ook:

bij andere sites:

synoniemen-sites:
woordenboeken:
oorsprong:
zinsverband en voorbeeldzinnen:
vertalen:
naar het
overige:

debug info: 0.0022 c