oneerlijk

als trefwoord met bijbehorende synoniemen:

oneerlijk (bn):
bedrieglijk, leugenachtig, onoprecht, onterecht, onzuiver, slinks, unfair, vals, verdorven
oneerlijk (bn):
corrupt, omkoopbaar

als synoniem van een ander trefwoord:

gemeen (bn) :
akelig, boosaardig, doortrapt, fielterig, geniepig, honds, krenkend, kwetsend, laag, laag-bij-de-gronds, laaghartig, min, onedel, oneerlijk, ploerterig, ploertig, schofterig, schurkachtig, slecht, smerig, snood, trouweloos, vals, verachtelijk, verraderlijk, vilein, vinnig, vuig, vuil, wreed
vals (bn) :
arglistig, bedrieglijk, boosaardig, dubbeltongig, gelogen, gemeen, genieperig, geniepig, geveinsd, gluiperig, huichelachtig, kwaadaardig, leugenachtig, listig, onbetrouwbaar, oneerlijk, perfide, punisch, slinks, sluw, smerig, trouweloos, verraderlijk, voorgewend
bedrieglijk (bn) :
bedriegend, frauduleus, illusoir, leugenachtig, listig, loos, misleidend, onbetrouwbaar, oneerlijk, schoonschijnend, sofistisch, vals, verneukeratief
gluiperig (bn) :
achterbaks, dubbelhartig, gemeen, genieperig, geniepig, gluipend, gluips, huichelachtig, oneerlijk, stiekem, vals
vuil (bn) :
bedorven, boosaardig, gemeen, hatelijk, kwaad, laag, laaghartig, min, nijdig, oneerlijk, vals
arglistig (bn) :
boosaardig, doortrapt, gemeen, geniepig, insidieus, malicieus, oneerlijk, slinks, vals
trouweloos (bn) :
gemeen, infaam, oneerlijk, perfide, Punisch, vals, verraderlijk
onoprecht (bn) :
deloyaal, gehuicheld, geveinsd, oneerlijk, onwaarachtig
corrupt (bn) :
omkoopbaar, onbetrouwbaar, oneerlijk, rot, verdorven
smerig (bn) :
corrupt, dubieus, gemeen, oneerlijk, onguur, vals
loens (bn) :
onbetrouwbaar, oneerlijk, onzuiver, vals
deloyaal (bn) :
oneerlijk, onoprecht, woordbreukig
onrechtvaardig (bn) :
onbillijk, oneerlijk, onredelijk

woordverbanden van ‘oneerlijk’ grafisch weergegeven

in Charivarius' Een Ander Woord (1945):

in het Handwoordenboek van Nederlandsche Synoniemen (1908):

eerloos, oneerlijk

Oneerlijk is hij, die (hetzij in een enkel geval, hetzij in den regel), zoowel in eigenlijken als in figuurlijken zin, niet iedereen geeft wat hem rechtens toekomt; dus ook hij, die anders zegt, dan hij het meent. Eerloos is hij, die door slecht gedrag zijne eer verloren heeft. Iemand eerloos verklaren. Oneerlijkheid kan leiden tot eerloosheid.

in Woordenboek der Nederduitsche synonimen (1821), band 2, bladzijde 413:

eerloos, oneerlijk

in Woordenboek der Nederduitsche synonimen (1821), band 3, bladzijde 34:

oneerlijk, eerloos

in de lijst met antoniemen (woorden met een tegengestelde betekenis):

oneerlijk
eerlijk

woorden met een verwante vorm:

bij andere sites:

synoniemen-sites:
woordenboeken:
oorsprong:
zinsverband en voorbeeldzinnen:
vertalen:
naar het
overige:

debug info: 0.0024 c